bfa7c174

De invloed van sociale media

Thu, 29 Dec 2022 15:31:58 GMT

Hoe sociaal is sociale media?

Zelf ben ik opgegroeid in een tijd zonder sociale media. Mijn wereldje was klein. De enige mensen die mij konden beïnvloeden waren naaste familieleden en mijn vriendinnen. Er was geen internet, we keken nauwelijks tv en het woord influencer bestond nog niet.
Nu ik het opschrijf voel ik me een dinosaurus, maar eigenlijk was het wel prima. We wisten ook niet beter.
Het was een wereld zonder instagram of Tik Tok, zonder selfies, een leven zonder filters, zonder invloed van buitenaf.
De mogelijkheid om aan anderen te tonen hoe goed jij het voor elkaar hebt was er niet. Een nieuw kapsel laten zien buiten je netwerk, of je nieuwe outfit showen, het kon simpelweg niet. Wat je deed, dat deed je puur voor jezelf. Je kon niet uren scrollen om daarna depressief te besluiten dat jouw leven niet instagram waardig is. Dat iedereen het leuk heeft, behalve jij.
Het is heel gewoon dat in deze tijd jonge mensen vooral contact hebben via sociale media, terwijl ze niet in het echt met elkaar afspreken en praten over wat ze bezighoudt. Elkaar zien en kunnen aanraken.

Wanneer je leven zich vooral afspeelt via het scherm krijg je een vertekend beeld van de werkelijkheid.

Zodra je door die beelden scrolt van die mooie en ogenschijnlijk gelukkige mensen kun jij je des te meer onzeker voelen.
Ik ken een aantal meiden die trending zijn op de socials. Die aan anderen hun leven voorspiegelen zoals ze eigenlijk zouden willen hoe het was en niet zoals het in werkelijkheid is. Het perfecte plaatje dus.
Iedere dag moeten ze scoren en ze leven voor de likes. Ook zij zitten in de gemene val van de sociale media.
Er is die ene kant waarin ze stralend laten zien hoe zelfverzekerd ze zijn. Maar de andere kant, dat hun zelfvertrouwen afhangt van de mening van anderen, zie je niet.
En het vraagt steeds meer van ze, ze moeten steeds mooier, beter, avontuurlijker voor de dag komen.
Je wil niet weten hoeveel tijd ze dagelijks kwijt zijn om een goede foto te posten alleen maar om het beeld wat ze hebben gecreëerd van zichzelf in stand te houden. Ze zijn verslaafd aan de aandacht op sociale media, terwijl het echte leven grotendeels aan ze voorbij gaat.
Door deze ontwikkelingen zijn ze steeds meer naar binnen gekeerd gaan leven. Jongeren raken steeds meer in een isolement.
Sociale angst is een veelgehoord probleem. Je ziet het op straat, in winkels en op scholen.
Bijna iedereen zit onafgebroken naar zijn schermpje te staren alsof het daar allemaal gebeurt.
Menselijk contact is voor veel jongeren iets uit een andere tijd.
Uit de tijd dat er nog geen sociale media was. Hoe sociaal is sociale media dan eigenlijk?

Nieuwetijdskinderen, hoe overleven ze?

Thu, 18 Nov 2021 21:03:01 GMT

Nieuwetijdskinderen, hoe overleven ze?

Mijn generatie heeft geleerd dat je door hard te werken, gehoorzaamheid, inzet en dicipline, binnen het huidige systeem iets kunt bereiken en op kunt klimmen. Daarbij werd niet of nauwelijks gekeken naar onze persoonlijke behoeften. Sterker nog, daar werd niet eens bij stilgestaan. De enkeling die dat wel deed was een geitenwollensok.
Dat jongeren van nu zich massaal afzetten tegen deze manier van leven begrijp ik heel goed. Want wat heeft het ons nu eigenlijk gebracht, behalve een totaal krankzinnige wereld waarin de ene mens sterft van de honger en de ander een gouden halsband koopt voor de hond?
Jongeren kiezen er niet voor om hun leven lang hard te werken en braaf een onmenselijk prestatiesysteem in stand te houden. Ze zijn zich veel meer bewust van hun eigen wensen en verlangens en dat zit niet in materiële zaken maar in wezenlijk geluk. Saamhorigheid en gelijkheid.
De jongeren die ik momenteel ontmoet in mijn rol als coach zijn wars van het huidige systeem. Ze willen helemaal geen hoge hypotheek om de rest van hun leven schuld af te lossen en ze willen niet werken om de rijken der aarde alleen maar nog rijker te maken. Ze willen een betere wereld, niet alleen voor zichzelf maar voor iedereen. Maar als ze zich hierover uiten lopen ze nog steeds tegen een muur op van onbegrip. Dat maakt dat deze jongeren zich heel eenzaam voelen en steeds vaker in een depressie belanden. Wij kunnen als volwassenen veel leren van onze jeugd. Laten we vandaag beginnen met openstaan voor hun ideeën en met ze in gesprek gaan. Geef ze de ruimte om hun ideale wereldbeeld te schetsen aan ons. Het is immers ook hun toekomst.

Durf je kwetsbaar te zijn?

Thu, 11 Nov 2021 20:59:19 GMT

Durf je kwetsbaar te zijn?

Tijdens mijn opleiding deden we een oefening in kwetsbaarheid. De groep kreeg als opdracht om mij volledig buiten te sluiten.
Dat deden ze vol overgave. Wie ik ook aankeek of aansprak, ik werd straal genegeerd. Binnenin mij gebeurde er meteen van alles. Ik zag wat er gebeurde en schakelde onmiddellijk een oud systeem in werking.
Gevoel uitschakelen en de muur optrekken, zoals ik mezelf vroeger had aangeleerd. Niks kwetsbaarheid.
Ik ging apart staan en besloot dat het me niks deed. De docent zei tegen me dat dit niet de bedoeling was. Wat voelde ik op dit moment en kon ik dat laten zien? Maar ik voelde letterlijk niks. Zelfs na een plens water in mijn gezicht bleef ik stoïcijns. Na de oefening kreeg ik veel bewondering van de groep. Wat ben jij sterk zeg, hoe doe je dat? De docent prikte er doorheen en zei; zij is het meest kwetsbaar van ons allemaal. En dat voelde ik wel. Mensen die als kind hebben geleerd om sterk te zijn, durven nauwelijks hun gevoel te tonen. Want dan ben je zwak en in die zwakte kun je flink gekwetst worden.
Omdat we als volwassenen blijven reageren vanuit ons kindbewustzijn durven we ons nog steeds niet open te stellen, we blijven steeds dat gekwetste kind van toen terwijl we dat allang niet meer zijn. Iemand hoeft maar op het toetsje te drukken en hup, we reageren vanuit het oude patroon. We zijn letterlijk weer dat gekwetste kind. Naarmate we ouder worden, gaat het steeds meer wringen.
Als systemisch coach help ik mensen om oude pijn te helen. Door middel van een familieopstelling op tafel gaan we in alle rust terug naar situaties waarin er wonden zijn ontstaan, en we gaan oude situaties herschrijven in plaats van herhalen.
Het is beslist geen hocus pocus, het werkt echt. Ik ben het levende bewijs.

Kwetsbaarheid is geen zwakte meer, het is nu juist mijn grootste kracht.